Use it or lose it

In de afgelopen jaren heb ik me allerlei digitale tools eigen gemaakt. Want eerlijk is eerlijk, wanneer ik word gevraagd om een presentatie te houden, wil ik toch wel indruk maken als ‘mediawijze professional’. PowerPoint is uit den boze, dat gebruikt immers iedereen. Dus bekwaamde ik me in allerlei presentatietools, zoals:

Mijn presentaties werden enthousiast ontvangen, en ik voelde me natuurlijk enorm trots! De tools zorgden voor actie en reactie, en dat wilde ik toch graag? Hoe kan het dan, dat ik in het afgelopen jaar weer alleen die suffe PowerPoint gebruik!?

Laat ik het maar gewoon benoemen: luiheid. De andere tools veranderen voortdurend behoorlijk qua lay-out, gebruik en prijs. Consequentie: je moet telkens weer opnieuw leren hoe het ook alweer gaat. Die oude trouwe vriend PowerPoint blijft gewoon ongeveer hetzelfde. Heerlijk!

Is dat niet symbolisch voor alles op het internet? We hebben een hekel aan al die updates, veranderingen en steeds weer nieuwe te gekke features die de programmeurs bedenken. Wij zijn soms een beetje verandermoe. We snakken naar routine.

Wat ligt er op de loer als je hier te makkelijk aan toegeeft? Vaardigheden moet je immers onderhouden, verdiepen en verbeteren. Je visuele geletterdheid (bijvoorbeeld het begrijpen van icons op het internet) blijft niet vanzelf bij de tijd. Gevolg: het duurt steeds langer om te navigeren door al die programma’s. Je raakt achter, je wordt een digibeet, of, zoals een klant het noemde, een dinosaurus.

Zoals NRC het samenvat ( een van de conclusies van een studie naar de toekomst van werk die adviesbureau McKinsey in opdracht van Google uitvoerde in negen Europese landen).

‘Je moet je vier tot acht uur per week bijscholen’

Levenslang leren

Om mee te komen met technologische ontwikkelingen moeten mensen minstens een halve werkdag per week nieuwe vaardigheden gaan aanleren, blijkt uit onderzoek. Het is hollen, of achteruit gaan in de technologische revolutie.

Advies dus: niet te lang in die verandermoeheid blijven hangen, maar actie ondernemen. Hoe ben ík als 50-plusser mediabekwaam geworden? Is dat omdat ik zoveel talent heb? Nee! Drie dingen zijn belangrijk:

  1. Consistent oefenen: elke dag 15-30 minuten.
  2. Volhouden: blijf dit doen, niet 2 weken, maar 40 weken per jaar.
  3. Pas het geleerde toe in de praktijk (use it or lose it).

Dit heb ik ook gedaan en ik heb meteen van mijn ervaringen een nieuwe module gemaakt voor onze ict-leerlijn: anders presenteren. Verwonder je hoe prachtig die tools zijn: Sway en Prezi! Jij kunt het ook: jezelf, je leerlingen, studenten, publiek verrassen met iets anders dan een PowerPoint presentatie.

Wil je als docent, manager, als collega’s aan de slag met de leerlijn-ict? Deze online leeromgeving is van Karin Winters en ondergetekende.

Neem contact op als je meer wilt weten!

Marielle van Rijn

info@mediaprofiel.nl

 

Generatie Z: wij praten liever in een besloten groep.

Tijdens een cursus vertelde een deelnemer van 25 jaar dat hij bewust de openbare digitale platformen vermijdt (Facebook, Twitter en Linkedin).

Hij communiceert in kleine groepjes zoals WhatsApp en Snapchat. Bij een ‘onbekende’ belt hij liever.

Veel jeugd kiest inderdaad voor beslotenheid en schermen al hun accounts af. In onderstaand Mediaprofiel is dit ook duidelijk te zien. De persoon is mediavaardig en mediakritisch maar het is duidelijk dat hij zich als netwerker bewust afsluit. Hoe gaat dit zich verder ontwikkelen?

Schermafbeelding 2017-04-23 om 09.20.32

Wat ze wel doen is, bijvoorbeeld op Facebook, berichten lezen; nieuwsgierig zijn we allemaal. Ik merk het ook aan mijn kinderen (ook van die leeftijd). Ze hebben mijn berichten wel gelezen maar plaatsen nooit iets. Wat zegt mijn moeder nu weer? Als ik maar niets over hun persoonlijke leven vertel, dan is het oké.

De vraag komt bij mij naar boven. Hoe loopt dit nu verder? Wordt Facebook de sociale media van de 40-plussers en ouder? Of gaan wij ook over naar de beslotenheid?

Wat ik zelf enorm zou missen is de input die ik krijg van juist de onbekenden, de experts, en de creatievelingen. De anders-denkenden die mij even wakker schudden. Hoe saai zou ik het vinden om alleen te communiceren in de besloten kring.

Nee, ik blijf lekker op Twitter en Facebook omdat het mij nog steeds iets belangrijks oplevert. Inspiratie en een hele rits aan interessante, vriendschappelijke en zakelijke relaties.

Haat-liefde relatie met gewoontes.

Een van mijn all-time-favourite boek is van Oriana Fallaci: een man. Een bepaald stukje heeft mij toen gegrepen en is me altijd bijgebleven. Ik citeer:

De gewoonte is het gemeenste van alle vergiften want zij komt langzaam en stil bij ons binnen, groeit stukje bij beetje, zich voedend met onze onbewustheid, en wanneer wij ontdekken dat wij haar bij ons dragen, heeft iedere vezel van ons zich aangepast, is ieder gebaar bepaald, bestaat er geen medicijn meer dat ons kan genezen.”

Hoe waar is dit. De routines die sluipend en onbewust naar binnen kruipen. We hebben dagelijks honderden routines en die hebben we hard nodig. Stel je voor dat we telkens overal over na moeten denken.

Je merkt pas hoe belangrijk deze routines zijn, als je ze kwijt bent door bijvoorbeeld een CVA (herseninfarct). Mijn lieve partner heeft dit aan den lijve ondervonden, hij moe(s)t overal energie in steken, in het praten, lopen, fietsen. In de beginfase was dat slopend en langzaam zie je bepaalde routines weer terugkomen. Het moment dat hij liep zonder hulpmiddelen én even om zich heen kon kijken met een big smile was een groots moment. Hij kon weer twee dingen tegelijk. Ongelofelijk belangrijk dus.

Dus in zoverre mijn liefdesverhouding met routines.

Mijn haat-verhouding met routines? Ik heb er een paar, ik noem er één. De technologische verslaving aan apparaten en manieren waarop we die middelen gebruiken. Vooral de niets-doen-tijd is de dupe geworden van sociale technologie. We staan er mee op en gaan er mee naar bed. Het is sluipend meer geworden en het behoeft zeker stuk een bewustwording. Hoe veel van mijn tijd besteed ik aan mijn telefoon? Kan ik die swipe-tijd ook gedeeltelijk anders gaan invullen: actiever, socialer en bewuster?

Ook belangrijk: kan mijn online gedrag aanpassen? Blijf niet hangen in dezelfde media-routines online die je ontzettend veel tijd kosten. Stel jezelf vragen en zoek naar antwoorden.

  • Kan ik beter leren zoeken zodat minder tijd kwijt ben.
  • Hoe kan ik mijn informatie handiger opslaan: zodat ik het sneller kan vinden?
  • Welke WhatsApp groepen heb ik echt nodig: ik kan niet alles lezen en bijhouden.
  • Organiseer ik mijn documenten wel handig (in de cloud)?
  • Hoe laat ik me niet storen door berichten als ik werk of studeer?
  • ……

Ik pleit ervoor om elke dag één routine te doorbreken. Eentje maar en voel dan hoe ongemakkelijk het voelt en wat het oplevert. Dat is goed, zo blijf je fris. Mijn eerste routine die ik doorbreek? Al mijn WhatsApp berichten weggooien. Ik voel het in mijn maag.