Generatie Z: wij praten liever in een besloten groep.

Tijdens een cursus vertelde een deelnemer van 25 jaar dat hij bewust de openbare digitale platformen vermijdt (Facebook, Twitter en Linkedin).

Hij communiceert in kleine groepjes zoals WhatsApp en Snapchat. Bij een ‘onbekende’ belt hij liever.

Veel jeugd kiest inderdaad voor beslotenheid en schermen al hun accounts af. In onderstaand Mediaprofiel is dit ook duidelijk te zien. De persoon is mediavaardig en mediakritisch maar het is duidelijk dat hij zich als netwerker bewust afsluit. Hoe gaat dit zich verder ontwikkelen?

Schermafbeelding 2017-04-23 om 09.20.32

Wat ze wel doen is, bijvoorbeeld op Facebook, berichten lezen; nieuwsgierig zijn we allemaal. Ik merk het ook aan mijn kinderen (ook van die leeftijd). Ze hebben mijn berichten wel gelezen maar plaatsen nooit iets. Wat zegt mijn moeder nu weer? Als ik maar niets over hun persoonlijke leven vertel, dan is het oké.

De vraag komt bij mij naar boven. Hoe loopt dit nu verder? Wordt Facebook de sociale media van de 40-plussers en ouder? Of gaan wij ook over naar de beslotenheid?

Wat ik zelf enorm zou missen is de input die ik krijg van juist de onbekenden, de experts, en de creatievelingen. De anders-denkenden die mij even wakker schudden. Hoe saai zou ik het vinden om alleen te communiceren in de besloten kring.

Nee, ik blijf lekker op Twitter en Facebook omdat het mij nog steeds iets belangrijks oplevert. Inspiratie en een hele rits aan interessante, vriendschappelijke en zakelijke relaties.

Haat-liefde relatie met gewoontes.

Een van mijn all-time-favourite boek is van Oriana Fallaci: een man. Een bepaald stukje heeft mij toen gegrepen en is me altijd bijgebleven. Ik citeer:

De gewoonte is het gemeenste van alle vergiften want zij komt langzaam en stil bij ons binnen, groeit stukje bij beetje, zich voedend met onze onbewustheid, en wanneer wij ontdekken dat wij haar bij ons dragen, heeft iedere vezel van ons zich aangepast, is ieder gebaar bepaald, bestaat er geen medicijn meer dat ons kan genezen.”

Hoe waar is dit. De routines die sluipend en onbewust naar binnen kruipen. We hebben dagelijks honderden routines en die hebben we hard nodig. Stel je voor dat we telkens overal over na moeten denken.

Je merkt pas hoe belangrijk deze routines zijn, als je ze kwijt bent door bijvoorbeeld een CVA (herseninfarct). Mijn lieve partner heeft dit aan den lijve ondervonden, hij moe(s)t overal energie in steken, in het praten, lopen, fietsen. In de beginfase was dat slopend en langzaam zie je bepaalde routines weer terugkomen. Het moment dat hij liep zonder hulpmiddelen én even om zich heen kon kijken met een big smile was een groots moment. Hij kon weer twee dingen tegelijk. Ongelofelijk belangrijk dus.

Dus in zoverre mijn liefdesverhouding met routines.

Mijn haat-verhouding met routines? Ik heb er een paar, ik noem er één. De technologische verslaving aan apparaten en manieren waarop we die middelen gebruiken. Vooral de niets-doen-tijd is de dupe geworden van sociale technologie. We staan er mee op en gaan er mee naar bed. Het is sluipend meer geworden en het behoeft zeker stuk een bewustwording. Hoe veel van mijn tijd besteed ik aan mijn telefoon? Kan ik die swipe-tijd ook gedeeltelijk anders gaan invullen: actiever, socialer en bewuster?

Ook belangrijk: kan mijn online gedrag aanpassen? Blijf niet hangen in dezelfde media-routines online die je ontzettend veel tijd kosten. Stel jezelf vragen en zoek naar antwoorden.

  • Kan ik beter leren zoeken zodat minder tijd kwijt ben.
  • Hoe kan ik mijn informatie handiger opslaan: zodat ik het sneller kan vinden?
  • Welke WhatsApp groepen heb ik echt nodig: ik kan niet alles lezen en bijhouden.
  • Organiseer ik mijn documenten wel handig (in de cloud)?
  • Hoe laat ik me niet storen door berichten als ik werk of studeer?
  • ……

Ik pleit ervoor om elke dag één routine te doorbreken. Eentje maar en voel dan hoe ongemakkelijk het voelt en wat het oplevert. Dat is goed, zo blijf je fris. Mijn eerste routine die ik doorbreek? Al mijn WhatsApp berichten weggooien. Ik voel het in mijn maag.